Bir katliam vardı hatırlar mısınız, Ukrayna’nın başkenti Kiev’de. 60’tan fazla anti faşist, demokrat Kiev’de faşistler tarafından vahşice yakılarak, dövülerek, bıçaklanarak, kesilerek öldürülmüştü. Üzerinden bir yıldan fazla zaman geçti. Bunu duyan dünya solu, demokrat örgütler, devrimciler tepkilerini gösterdi. Biz de uluslararası bir çalışma yaparak değişik ülkelerden örgütler olarak bir açıklama yapmıştık, dergilerimizde konuya dair halkı bilgilendirmeye çalışmıştık. Fakat yeterli bilgiye sahip değildik.

O süreçte başlayan faşist saldırılar bir süre sonra bitmeyen çatışmalara dönüştü. Bir süre sonra Rus halkının yaşadığı bölgelerde iç savaşa dönüştü. Derken Rusya Kırım’ı aldı, Kırım bağımsızlığını ilan etti. Donetsk ve Lugansk bölgesinde devrimcilerin, sosyalistlerin de olduğu direnişler büyüdü. İtalya ve İspanya başta olmak üzere özellikle Avrupa’dan devrimciler, sosyalist gönüllüler Lugansk’ta cepheye gittiler, Ukrayna faşizmine karşı savaşmaya. Şimdi Donetsk Halk Cumhuriyeti ve Lugansk Halk Cumhuriyeti olarak iki tane bağımsız halk cumhuriyeti ilan edildi. Yakın bir zamanda bu cumhuriyetler birleşip Donbass oldular. Özellikle Lugansk Halk Cumhuriyeti sosyalistlerin de söz sahibi olduğu bir durumda.

6 Mayıs’ta sabah 08.30’da İtalya’dan gelen 45 kişi, İspanya’dan gelen 40 kişi, Yunanistan’dan 13 kişi, Türkiye’den 2 kişi ve İsveç’ten, İsviçre’den, Almanya’dan, Fransa’dan gelen dayanışmacılarla birlikte Rusya’nın Rostov şehrinde buluştuk. İki büyük otobüs kafilesiyle Lugansk Cumhuriyeti’ndeki Alchevsk şehrine doğru yola çıktık. Rusya sınırına geldik, kontrolden geçtik ve artık NovaRosya’dayız. Askerlerin omzunda NovaRosya bayrağı var. Bayrakları NovaRosya bayrağı. Orda da kontrolden geçtikten sonra yolumuza devam ediyoruz. Alchevsk şehrinin sosyalist komutanı Mozgovoy’un askerleri bize sınırdan itibaren eşlik ediyor. Yeni otobüslerimize geçiyoruz. Bu otobüsleri askerler sürüyor. Toplam dört yarım otobüse bölündük. Alchevsk’e yolculuğumuz yaklaşık 10 saat sürdü. Normalde dört saat olan yolculuğumuz, yol boyunca durup bombalamaların, savaşın yıkıntılarını incelememizden kaynaklı uzuyor. Ara ara durup askerler bize çeşitli çatışma bölgelerini gösteriyor. Toprağa saplanmış roket öyleyece duruyor. Bombalanmış yollar, yıkılmış evler, yanmış binalar… Tabi yüzlerce ölüm ve çok ağır geçen çarpışmalar… Yolun bu kadar uzun sürmesinin asıl nedeni bu duraklamamız değil. Asıl sorun bizim içinde bulunduğumuz otobüsün bozuk olması. Otobüslerin tamamı eski dönemlerden kalmış durumda ve ağır gidiyor. Ama bizimki her yarım saatte bir istop etmeye başladı. Ve artık öndeki diğer araçlar bizim arabayı çekerek belli bir hız kazandırıp arabayı vurdurarak çalıştırmaya başladılar. İlerleyen saatlerde askeri araçlar gelip çekmeye başladı. Böyle böyle nihayet akşam 22.00’ye doğru Alchevsk şehrine vardık.

Burada tüm dayanışmacılar terk edilmiş ve şimdi askerlerin de yerleşmiş olduğu bir binaya yerleştirildiler. Odalara bölündük, uyku tulumlarımızla oralarda kalacaktık. Şehir çok sessizdi ve ilk girişimizde ve o gece elektrikler yoktu. O gece odalara beşerli altışarlı bölündük. Bizim odada biz iki Türkiyeli ve üç İtalyan arkadaş vardık.

Ertesi gün herkes beraberinde getirdiği ilaç yardımlarını bir odaya topladı ve diğer yardım malzemelerini. Orada bir depo oluşturduk. Ve ilaçları ayrıştırdık çeşitli bölgelere götürüp verilmek üzere. Ve diğer yiyeycek, giyecek malzemelerini de. Daha sonra Alchevsk şehrinin bazı bölgelerini gezdirdiler komutanlar. Bir tane un üretimi yapacakları fabrika alanını ve diğer gıdaları üretecekleri alanları gösterdiler. Burada sosyalist bir üretim yapmayı planlıyorlardı tıpkı Sovyetler dönemindeki tarım ve gıda alanında yapılan projeler gibi.

Asıl olarak Lugansk’a gidilmesi planlanmıştı fakat öğrendik ki Lugansk Halk Cumhuriyeti bizim oraya gitmemizi istemiyordu. Kafileden sorumlu arkadaşlar, Rusya tarafından baskıya maruz kalmış olabileceklerini söylediler. Bu dengeyi korumak için bizim oraya gitmemizi, 120 tane farklı ülkerlerden sosyalistin orada etkinlik yapmasını, çalışmalar yapmasını, Banda Bassotti’nin konser yapmasını istemiyorlar diyorlardı.

Biz de vakıf olmadığımız bir bölgede, dengeleri algılamaya çalışıyorduk. Kimin sosyalist bir iktidar kurmaya çalıştığını, kimin bunu engellediğini, Rusya’nın pozisyonunu, kurulan halk cumhuriyetlerindeki koşulları anlamaya çalışıyorduk. Çok da uzun sürmedi bu. Zaten en genel anlamda emperyalistler arası çelişkiler, Rusya kapitalizminin durumu neyi ne kadar isteyebileceğini biliyorduk. Rusya yardım etti Donetsk ve Lugansk’ın bağımsızlığını kazanma savaşına. Ve zaten bu iki bölge neredeyse tamamen Rus halkının yerleşik olduğu bölgeler. Rus yurtseverliği ve demokratik, sosyalist mücadele birleşti ve buralarda zaferi elde ettiler. Şimdi artık demokratik halk cumhuriyetiler. Asıl bundan sonrası belirleyecek nereye doğru evrileceğini. Rusya burada durmalarını istiyor. Sosyalist bir kıvılcım veya sosyalizme evrilebilecek herhangi bir sürecin yaratılmasını istemeyecek, engelleyecek. Donetsk’te herhangi bir sosyalizm işareti yok ama Lugansk’ta sosyalizmi savunan ve ülkeyi sosyalist bir iktidara götürmek isteyen komutanlar var, askeri birlikler var, enternasyonal dayanışmacılar var. Ve bizim gidişimiz bu dengeleri etkiliyor. O nedenle Lugansk’a girmemize izin verilmiyor. Biz de Alchevsk’te kalıyoruz.

Bütün etkinlikleri ve bizim sorumluluğumuzu Komutan Mozgovoy üstleniyor. Yaklaşık 5 günümüz burada geçti. Burada kaldığımız süre boyunca çocuklarla birlikte bir etkinlik gerçekleştirdik, sağlık kuruluşlarına ilaç yardımlarını götürdük. Meydan konserleri yaptık Banda Bassotti’yle birlikte. Zafer Yakında’yı, Çav Bella’yı, devrim şarkılarını söyledik. İnsanların gözlerinde gördük mutluluğu. Askerlerin gözlerinde gördük. Orak çekiçli kepleri olan askerler, Sovyet rozetleri taşıyan komutanlar, birliklere asılı duran kızıl bayraklar. Stalin zaferi döneminde 1945’in 9 Mayıs’ında Hitler orduları ilk çıktıkları yer olan Berlin’e kadar kovalandıktan sonra Berlin parlemantosuna çekilen orak çekiçli Sovyet kızıl bayrağını nüshaları, o gün o bayrağı oraya çeken birliğin adının yazıldığı kızıl bayraklar dalgalanıyordu şehrin çeşitli yerlerinde.

9 Mayıs’taki bu zaferin kutlaması her yıl bir bayram havasında yapılıyor hala Sovyet ülkelerinde. Ve biz de Alchevsk’te böyle bir kutlamaya katıldık. Binlerce kişi ve askerler bir tören yürüyüşü gerçekleştirdi, kutlama konserleri yapıldı. Biz de oradaydık ve konser gerçekleştirdik. Çeşitli ülkelerden gelen gelen yeni dayanışmacılarla birlikte sayımız 130’u bulmuştu. Bizim korteje sevgi dolu gözlerle bakıyorlardı, kendi ülkelerinde onları desteklemeye gitmiş olmamızın sevinciydi bu.

Gelen dayanışmacı çevreler ve örgütler birbirleriyle güzel bir diyalog geliştirdi. Ve bu başka yeni projelerin önünü açtı. Herkes bir başkasının ülkesindeki politik mücadeleye ve koşullara dair bilgi sahibi oldu. Birlikte nasıl çözümler getirilebilir, nasıl örgütlenme yapılabilirin tartışması yapıldı. Donbass’ta sosyalizmin ayak seslerini hissettik.

(Dergimiz matbaa aşamasındayken Hayalet Orduları-Ghost Brigades- sosyalist komutanı Alexey Mozgovoy, Ukrayna gizli servisi tarafından pusu kurularak katledildi.)